Woensdag 1 december

In de voormiddag gaat het vrij goed. De twee mafkezen zitten even met de kopjes tegen elkaar te duwen om dominantie af te dwingen en Snowy is degene die toegeeft. Hij zit Fluffy wel 15 minuten aan een stuk te likken. Zodra hij stopt en aan zijn eigen vachtverzorging wil beginnen, jaagt Fluffy achter hem aan. Ze zal het uiteindelijk toch eens moeten leren dat ze niet altijd haar zinnetje kan krijgen! Ze dropt soms ook nog territoriumkeutels, ik ben echt benieuwd hoe het vanavond zal aflopen...

18u30: Ann is gearriveerd, we kunnen beginnen! Als ik de afscheiding wegneem, komt Snowy voorzichtig kijken, hij moet echter niet lang nadenken of hij zit al in de living alles uitvoerig te besnuffelen. Zijn aandacht gaat voorlopig alleen daar naar toe. Fluffy blijft nog even verward in de keuken tot ik haar meelok met wat appel. Zodra Snowy in haar buurt of in de buurt van haar speelgoed komt, gromt ze en haalt ze even uit naar hem. Hij begrijpt het dadelijk en loopt weg. Soms - maar toch al veel minder - vindt er nog een jachtpartij plaats.
En dan blijkt dat alles een kwestie van interpretatie is. Ann vindt dit heel goed gaan, terwijl ik bang ben dat Snowy een serieuze beet krijgt. Zij zegt dat dit misschien wel nodig is om hem te doen begrijpen dat Fluffy de baas is. Hij is per slot van rekening nog altijd een deugniet die haar komt uitdagen, maar hij is dan ook zo blij dat hij weer eens een goede sprint kan aantrekken.
Ann vindt het zelfs niet nodig om de situatie op te bouwen, ze zijn er klaar voor en mogen de hele dag samen, onder toezicht natuurlijk. Ze maakt mij wel duidelijk dat ik niet te vlug mag tussenkomen en gewoon moet verder doen met mijn bezigheden als er weer eens wordt gejaagd. Enkel 's middags moet ik opletten, normaal gezien slapen/rusten ze dan. Als ze vanzelf geen rust vinden, moet ik toch weer even het hekje zetten.
Voorlopig mag Snowy nog niet in haar kooi. Zijn kooi mag waarschijnlijk binnen de week al wat dichterbij geplaatst worden.
Ze droppen allebei keutels (en ik die dacht dat gecastreerde konijnen dat niet meer deden) en als Ann weg is, merk ik een klein plasje van Fluffy langs Snowy's kooi. Laten we hopen dat het daarbij blijft.

Donderdag 2 december

Wel, als alles blijft gaan zoals vandaag ben ik heel blij! Fluffy verjaagt Snowy al veel minder, hij komt haar af en toe nog wassen en soms liggen ze op minder dan een meter van elkaar af. Fluffy ligt zelfs volledig ontspannen tussen mijn voeten terwijl Snowy toch op haar tapijtje zit. Ze eten ook samen hun groenten en fruit aan mijn voeten. Ann vond dit nog te vroeg maar het is een evolutie die moeilijk tegen te houden is en wel hierom: Snowy begint Fluffy te imiteren! Als zij komt bedelen voor snoepjes of groente, doet hij hetzelfde. 's Avonds gebeurt er wel iets onverwacht: Snowy dropte al de hele tijd keutels op Fluffy's tapijtje (vreemd voor een gecastreerd konijn) en uiteindelijk doet hij ook een plasje. Ik neem hem vlug op, breng hem naar zijn kooi en hoop dat hij de handeling begrepen heeft. Dan is het tijd om te gaan slapen en ik zet de afscheiding terug. Ik had verwacht dat hij ging tralieknagen bij het terug scheiden maar dat gebeurt dus niet, hij gaat lekker op zijn gemak liggen. Fluffy wil wel mee naar de keuken.

Vrijdag 3 december

Vandaag is het kooischoonmaakdag en omdat het moeilijk is om dan toezicht te houden, besluit ik hen toch even gescheiden te houden. Als ik aan Fluffy's kooi ga beginnen, springt zij er nog vlug in om een plasje te doen. En daarna te gaan plassen waar Snowy's kooi normaal staat! Grr, dat territoriaal gedrag ook! En ik kan nog niet eens kijven want ik ben bezig aan haar kooi en ben vergeten een reservetoilet te plaatsen. Het zal mij leren! 's Avonds gaat het er verbazend rustig aan toe. Snowy komt Fluffy regelmatig wassen, ze liggen braafjes en rustig op 1 meter van elkaar, kortom... zo zou het altijd moeten zijn.
Rond 23u. vertrekt Snowy naar de keuken terwijl Fluffy nog altijd aan mijn voeten ligt, na 10 minuten is hij nog altijd niet terug en als ik ga kijken is hij gaan rusten op zijn doos. Het werd blijkbaar zelfs te druk voor hem!

Zaterdag 4 december

Het gaat iedere dag wat beter, je kan begrijpen dat ik heel gelukkig ben met deze evolutie. Fluffy jaagt nu niet meer op volle snelheid achter Snowy aan, af en toe port ze tegen hem alsof ze wil zeggen: "weg jij". Maar dat is het dan ook. Jammer is wel dat als hij op zijn gemakje ligt, Fluffy hem soms komt storen maar dat is omgekeerd ook zo. Snowy is wel een stuk schrikachtiger als er iets of iemand beweegt, waardoor Fluffy dan ook weer schrikt. Hij zal nog wat moeten wennen aan een grote ruimte. Deze avond doet hij weer hetzelfde als gisteren, hij trekt zich zelf terug in de keuken om te rusten.

Zondag 5 december

Fluffy vraagt eindelijk niet meer constant aandacht van mij noch van Snowy. Jammer genoeg moet ik éénmaal op haar kijven omdat ze op Snowy's speelgoed heeft geplast. Ze begrijpt dadelijk dat ze iets fout gedaan heeft en loopt naar haar kooi. Daar laat ik haar voor 5 minuten zitten terwijl Snowy wel mag rondlopen. Ze houdt er toch geen trauma aan over want daarna komt ze weer gewoon bij me liggen. Vandaag mag Snowy ook voor de eerste keer in haar kooi, hij amuseert zich rot natuurlijk en zij... doet absoluut niets, behalve ontspannen aan mijn voeten liggen. Naarmate de avond vordert en Snowy haar vele likjes heeft gegeven, staat ze hem zelfs toe tegen haar te slapen. Het moment was van korte duur - slechts enkele minuten - maar het is een heel mooi begin! Bekijk de foto's maar!

Maandag 6 december

Ook deze avond verloopt alles vrij vlot. De momenten dat ze tegen elkaar liggen te slapen worden langer en gebeuren vaker. Snowy speelt nog altijd heel veel, iets dat Fluffy niet meer kan volgen. Hij amuseert zich geweldig in Fluffy's kooi: graven, sprinten, springen... Wat zal hij blij zijn als hij ook zo een grote kooi krijgt. En wat zie ik plots? Zelfs Fluffy maakt een vreugdesprong! Ze huppelen vrolijk achter mekaar aan en terwijl de ene in de speeldoos zit, springt de andere erop. Nu is het Fluffy die Snowy's voorbeeld volgt, eindelijk springt ze ook eens op haar eigen doos. Nu Kerstmis er aan komt, haal ik natuurlijk de kerstversiering boven en wat doen nieuwsgierige konijntjes dan? Juist ja, alles besnuffelen! Kijk maar!
(Voor alle duidelijkheid: dat wit geval naast de sneeuwman is Snowy)

Dinsdag 7 december

Vandaag maken ze mij allebei duidelijk dat ze ook in de voormiddag samen willen zijn, ze zoeken mekaar constant op. Ik neem het hekje weg en ook de eetkommetjes. Hun voer is afgewogen en ik zou niet willen dat er iemand te veel of te weinig zou eten. Het gaat eigenlijk beter dan verwacht, soms springt Fluffy in haar kooi en vraagt zich af waar haar eten gebleven is. Dan zet ik het vlug neer en sluit ik de kooi even, voor Snowy doe ik net hetzelfde. Rond de middag gaan ze gezellig tegen elkaar liggen en dit duurt zeker 30 minuten. Dan begint Fluffy ineens op Snowy's kopje te likken... of is het toch bijten? Hij schrikt in ieder geval en loopt weg terwijl zij hem achteraan gaat. Ik besluit hen voor deze middag weer eventjes apart te zetten, zodat ze de nodige rust krijgen. Toch vind ik dit een grote vooruitgang.
's Avonds zoekt Fluffy meer en meer Snowy's gezelschap op zonder gemeen te zijn, ze wil gewoon gezellig langs hem liggen. Enkel bij het eten wil zij nog altijd de eerste zijn.

Woensdag 8 december

Ik ben de hele voormiddag weg geweest maar namiddag laten ze mij weer zien dat ze bij elkaar willen zijn. Fluffy loopt constant naar de keuken terwijl Snowy niets anders doet dan tralieknagen. En ja hoor, wat zijn ze blij als ze weer samen zijn. Fluffy heeft Snowy voor de eerste keer laten voelen dat ze niet akkoord is met het feit dat hij in haar kooi zit. Ze geeft hem een lichte beet op zijn rug en hij springt onmiddellijk uit de kooi... Om er 10 minuten later weer in te springen. Het is een trage leerling.

Donderdag 9 december

Ook vandaag willen ze al vroeg samen zijn. Snowy heeft nog steeds niks geleerd uit de les van gisteren. Hij springt nog altijd enthousiast in Fluffy's kooi die hem er steeds weer op wijst dat ze dit echt niet op prijs stelt. De laatste keer joeg ze weer even achter hem aan en had ik de indruk dat hij een stevige beet kreeg. Soms heeft hij toch nog behoefte aan rust, dan trekt hij zich terug in de keuken.

Vrijdag 10 december

De konijntjes gedragen zich voorbeeldig terwijl ik Fluffy's kooi al schoonmaak. Ze raken meer en meer gewend aan mekaar. Net als ik wil beginnen aan Snowy's kooi, stelt mijn vriend voor om onmiddellijk een nieuwe kooi te halen. Ik was van plan een nieuwe bij Kerstmis te kopen maar ik zou gek zijn om nee te zeggen! Zo gezegd, zo gedaan: Snowy heeft nu een kooi van 1m waar hij zelf in en uit kan. Natuurlijk moet zo iets grondig geïnspecteerd worden! Zelfs Fluffy die anders zo bang is voor nieuwe voorwerpen, komt nu uitgebreid haar goedkeuring geven.

Zaterdag 11 december

Snowy voelt zich duidelijk véél beter in zijn grote kooi: hij graaft, springt en racet naar hartelust. 's Middags gaat hij er zelfs spontaan in liggen terwijl hij toch los kan lopen. Het scheelt ook weer een hoop poetswerk want Fluffy plast nu niet meer over de rand van die kooi. Op een bepaald moment is het wel erg stil in huis en zie ik de konijntjes niet dadelijk... liggen ze lekker naast elkaar te slapen onder tafel.

Zondag 12 december

Het gaat hoe langer hoe beter, het enige spijtige is dat Fluffy nog steeds territoriumkeutels dropt in de keuken, nergens anders. Alleen 's middags zet ik nog even de afscheiding om hun een middagdutje te gunnen. In de voormiddag is het ook altijd opletten, als één van de twee in hun kooi springt om te eten, moet ik vlug het eetbakje neerzetten en de deur sluiten zodat de ander er niet bij kan. Daarna moet ik het bakje weer wegnemen om te voorkomen dat ze elkaars voer opeten.

Maandag 13 december

We vinden dat de tijd er rijp voor is dat Snowy's kooi naar de living komt. Terwijl de konijntjes ons gadeslaan, dragen we de kooi naar de plaats die wij uitgekozen hebben. Snowy is zoals verwacht dadelijk gewend en zelfs Fluffy doet niet moeilijk! Integendeel, ze springt er in, en begint de hele kooi om te woelen. Dank je wel Fluffy, weer poetswerk voor mij!

Dinsdag 14 december

Fluffy komt alleen nog naar mij als ze Snowy niet vindt of als ze groenvoer wil hebben. Snowy denkt ook alleen maar met zijn buikje. Fluffy is nooit gestopt met keutels droppen in de keuken en af en toe lag er ook een plasje. Ik was dus bang toen de kooi naar de living kwam. Mijn angst was niet ongegrond maar toch verliep het anders dan ik had verwacht. Fluffy dropt keutels en plast nog steeds in de keuken... waar Snowy's kooi stond! En soms ook op zijn speelgoed dat in de keuken staat. Ze krijgt telkens een standje waarop ze zelf naar haar kooi loopt, ze weet dus wel dat iets doet wat niet mag.

Woensdag 15 december

Hun onderling contact wordt beter en beter, Fluffy moet alleen nog leren niet zo opdringerig te zijn. Dikwijls is het al genoeg dat ze gewoon tegen Snowy kan liggen. Het is mij enkel een raadsel waarom Fluffy soms nog in de keuken plast. Gelukkig is het niet al te vaak.

Vrijdag 17 december

De situatie blijft nagenoeg dezelfde. Snowy gaat soms nog op een keukenstoel liggen om van Fluffy's opdringerige gedrag af te zijn maar verder gaat het goed. Fluffy plast soms nog in de keuken maar als ik kijf, vertrekt ze zelf al sprintend naar haar kooi om daar te plassen. Het begint precies door te dringen!
De volgende foto's wil ik graag delen met iedereen. Toen was Snowy pas hier en we dachten toen nog dat hij een vrouwtje was. Hier kan je echt vergelijken hoe klein hij toen was en wat voor een stevig ventje hij nu geworden is. Genieten maar...

Zaterdag 18 december

Wow! Wat een doorbraak vandaag! Fluffy en Snowy liggen braafjes tegen elkaar aan als Fluffy ineens Snowy's kopje begint te wassen! En niet voor eventjes, het herhaalt zich enkele malen en heeft toch een paar minuten geduurd. Het mannetje wist waarschijnlijk niet wat hem overkwam. Toch moet ze hem daarna een knauw kunnen verkopen. En oh ja, vandaag heb ik ook weer 2 plasjes mogen opruimen. Het worden er toch al minder...

Zondag 19 december

Als Fluffy aan mijn voeten komt liggen, valt het mij op dat ze alleen nog maar korte stompjes snorharen overhoudt. Zonder dat ik het in de gaten heb, heeft Snowy ze dus allemaal afgeknabbeld. Fluffy schijnt er wel geen last van te hebben.

Maandag 20 december

Ik heb de indruk dat die twee toch wel eens goede vrienden zouden kunnen worden. Hoewel Snowy soms nog apart gaat liggen om van de opdringerige Fluffy af te zijn, zie ik ook dat ze vaak heel rustig samen liggen. Volgens mij begint de dominantie soms ook een beetje te verschuiven. Dit is wat ik vandaag aantrof: Snowy op Fluffy's tapijtje, zij er langs. En Fluffy jaagt Snowy niet meer uit zijn eigen kooi, sterker nog: ze eten samen uit 1 bakje!
Het enige dat ik jammer vind is dat Fluffy af en toe nog plast maar het wordt minder en ze begrijpt dat ze iets verkeerd doet.

Donderdag 23 december

Ik vond het al vreemd dat Fluffy niet meer in haar eigen kooi plaste, net alsof ze haar plas ophield om in Snowy's kooi te kunnen gaan. Ik dacht dat het om territoriaal gedrag ging, dus ik zocht er niets meer achter. Gisteren heb ik echter enkele bloeddruppels in haar urine gemerkt. De urine zelf ziet er ook anders uit en ruikt wat sterker. Haar poep blijft ook wat nat. Laten we hopen dat het niet weer de baarmoeder is. Nog een geluk bij een ongeluk dat ze soms in huis plast, zo heb ik 2 staaltjes kunnen nemen. Straks om 17u. naar de dierenarts met haar en de staaltjes. Duimen dat het niets ernstig is.

Net terug van de dierenarts en het ziet er naar uit dat het een blaasontsteking is. Fluffy had geen opgezette baarmoeder en de dierenarts voelde ook geen steentjes in de blaas. Ze had ook geen koorts en zag er nog altijd gezond, ontspannen en levendig uit. De dierenarts heeft haar daar al een pijnstiller gegeven om haar blaas te ontspannen zodat ze niet moet persen bij het plassen. Nu moet ik ongeveer 10 dagen antibiotica geven (Vibravet) en tegelijk ook vitaminen door het drinkwater doen. Als ze na het weekend nog steeds bloed verliest, kan dat wijzen op blaasstenen of -gruis en moet ik opnieuw een staaltje binnen doen. Laten we hopen van niet want dat is bijna niet te behandelen. (zie ook ziektes)

En wat een verrassing toen ik haar op de weegschaal zette: 2,500 kg!!! 500g afgevallen! Minder brood voeren heeft natuurlijk geholpen maar vooral Snowy heeft zijn steentje bijgedragen. Sinds ze samen zijn, is ze veel beweeglijker geworden.

Zaterdag 25 december

Het komt de laatste tijd iedere dag voor dat Fluffy Snowy wast. Kijk maar eens op onderstaande foto's hoe schattig dit is! Ze zijn beiden ook minder aanhankelijk naar mij toe geworden, dat is heel goed dus. Omdat Fluffy niet meer in haar eigen kooi plaste, heb ik wat natte houtkrullen uit Snowy's kooi genomen - die doordrenkt waren met haar plas natuurlijk - en dat heeft blijkbaar geholpen. En hoe vreemd het ook mag klinken: sinds ze ziek is, heeft ze niet meer in huis geplast, maar mij hoor je niet klagen!

Zondag 26 december

I spoke too soon! Vandaag zie ik 2 mini plasjes in de keuken, ze zijn gelukkig al wat normaler van kleur. Verder gaat het uitstekend tussen Fluffy en Snowy, zo tref ik hen regelmatig aan ergens in huis.
En kijk: zelfs samen op 1 tapijt! Wie had ooit gedacht dat ze nog zulke goeie maatjes zouden worden!

Dinsdag 28 december

Gisteren heb ik Fluffy betrapt op iets wat op sproeien leek, terwijl ze plaste maakte ze ook een sprong, je kan je voorstellen wat een resultaat dat gaf. Ik pas vanaf nu een andere techniek toe om het af te leren. Terwijl ik haar al vastneem, roep ik 1x haar naam en "foei", vervolgens pak ik haar op en draag haar naar de kooi en zet haar in de plashoek neer. Hopelijk heeft dit meer effect.
Gelukkig zie ik ook al 2 dagen een verandering in haar gedrag naar Snowy toe. Ze laat hem iets meer gerust, is niet meer zo opdringerig en soms liggen ze ook gewoon apart op hun gemakje.

Donderdag 30 december

Vandaag moest ik normaal gezien de laatste keer antibiotica geven aan Fluffy en haar plas zag er ook normaal uit. Jammer genoeg zie ik net dan terug druppels bloed maar de urine op zich is niet meer troebel. De dierenarts adviseert om nog 1 week door te doen en volgende week mag ik een urinestaal binnen brengen om naar het labo te sturen. Ik wil toch zekerheid hebben wat betreft blaasstenen of -gruis. Nu positief nieuws: Fluffy vindt Snowy met de dag liever, zo lief dat ze hem wil "bemoederen". Kijk maar op onderstaande foto. Het arme ventje wordt helemaal verpletterd !

Vrijdag 31 december

Het blijft nog altijd een worsteling om Fluffy haar antibiotica toe te dienen maar het is echt voor haar eigen bestwil. Haar urine ziet er momenteel wat donkerder uit maar het bloed is weer verdwenen. De plassen en keutels die Fluffy in de keuken dropt, worden minder en minder. Laten we hopen dat dat zo blijft.
Zoals ik verwacht had zijn de konijntjes bij de jaarwisseling enorm bang van het vuurwerk, ze kruipen bang tegen mekaar dus zet ik de tv maar wat luider. Het helpt iets maar niet veel.