Dinsdag 2 november

Ik laat iedere dag 1 stukje speelgoed meer staan van Snowy zodat Fluffy eraan went. Zoals ik gewoon ben van haar is ze bang van elke verandering die ze ziet, ik moet haar altijd stimuleren om alles te besnuffelen. Verder geef ik Fluffy ook speelgoed van Snowy en vice versa, dat gaat goed tot nu toe.
Snowy is 's morgens en 's avonds weer wat speelser maar overdag een echte luiaard! Hij doet niets anders dan op de stoel slapen. Ik merk ook dat hij (eindelijk) wat minder brokjes eet dan ik hem aanbied, dat kan ik dus met een gerust hart terugschroeven. Momenteel is zijn kontje aan het verharen.
Ik hoef ook al meer dan een week niet meer van pantoffels te wisselen, hij reageert niet meer op Fluffy's geur, ook niet als zij vlak voor zijn kooi staat.

Woensdag 3 november

Vandaag heb ik Snowy's doos laten staan waar hij overdag op luiert en ...jongens toch! Wat was dat een succes! Fluffy is er deze keer niet bang van, integendeel, ze besnuffelt de doos uitvoerig en springt er zelfs op met haar 2,800 kg ! Die doos buigt onmiddellijk door onder dat gewicht. Verder springt ze in zijn "ballenbad" (zie speelgoed) en gaat ze hooi uit zijn kooi trekken. Snowy springt wild enthousiast in zijn kooi om eruit te mogen en te spelen, Fluffy dropt jammer genoeg wat keutels voor zijn kooi. Ik reageer verontwaardigd en Fluffy snapt dadelijk dat ze iets gedaan heeft wat niet mag want ze loopt weg. Snowy is alleen nog maar speels als er iemand bij hem is in de keuken, anders ligt hij maar wat te luieren. Ik denk dat hij nog het meeste van de koppeling gaat genieten. Hieronder zie je de foto's van Fluffy's ontdekkingsreis.

Vrijdag 5 november

Ok, ik geef het toe, ik ben verschrikkelijk ongeduldig en daarom vandaag begonnen met de koppeling. Eerst heb ik gezorgd dat hun kooien proper zijn en uit ervaring weet ik dat Fluffy dan in de keuken komt spelen. Nu dus ook, ik sluit de afscheiding naar de living af en Fluffy bekijkt mij al argwanend. Vervolgens laat ik Snowy uit zijn kooitje en hij loopt recht op Fluffy af, die niet goed weet of ze nu moet gaan lopen of blijven staan. Hij besnuffelt dadelijk haar kontje en zij loopt met een kwispelend staartje weg. En om de verwarring weg te nemen: als Fluffy met haar staart kwispelt (komisch zicht trouwens) is ze geïrriteerd. Na 1 minuut is dit al voorbij en negeren ze mekaar even. Fluffy begint met Snowy's speelgoed te spelen waarop deze dan weer komt aangespurt. Het is even een dominantiestrijd tussen de twee - de 2 kopjes koppig tegen elkaar - maar dan geeft Snowy op en begint Fluffy te likken. En dan haar snorharen af te knabbelen! En Fluffy laat dit zomaar toe! Ik heb echt geen idee waarom hij dit doet.
Zo gaat het eigenlijk 10 minuten lang, er wordt wat gesnuffeld, gelikt, weggelopen en genegeerd.
Geen plasjes, geen keutels maar belangrijker: geen aanvallen. Het valt mij wel op dat Snowy niet meer zo onderdanig is naar Fluffy toe. Daarna blijft alles bij het oude.
Hieronder kan je foto's zien van de eerste 10 minuten.

Zaterdag 6 november

Het is duidelijk dat Snowy degene is die contact zoekt, Fluffy wil weglopen en knaagt aan de tralies van de afscheiding. Snowy besnuffelt haar kontje waarop zij weer wegloopt en "kwispelt". Dan loopt ze de doos in en Snowy huppelt ergens anders rond. Ook als Fluffy aan Snowy's telefoonboek begint te scheuren, negeert hij haar. Ze huppelen allebei nog wat rond en na 5 minuten probeert Fluffy toch dominantie af te dwingen bij Snowy wat ook lukt. Hij begint haar kopje uitgebreid te likken. Snowy stopt even om zichzelf te wassen, Fluffy kijkt gewoon toe. Vervolgens komt er weer even een dominantiestrijd (kopjes tegen elkaar) maar ook deze keer wint Fluffy. Ze gaat er zelfs bij liggen op Snowy's tapijtje. Snowy is precies héél blij want hij begont prompt vreugdesprongetjes voor Fluffy te maken, die het helaas niet schijnt te begrijpen. Dan zijn de 10 minuten om, ik zet Snowy even terug in de kooi zodat hij niet de living in kan glippen en net als ik de afscheiding wegneem, plast Fluffy op Snowy's tapijtje! Ik hoef alleen maar haar naam te roepen en ze schiet er als een pijl uit een boog vandoor naar haar kooi. Dat heeft ze toch begrepen! De rest van de dag zoeken ze af en toe contact met elkaar.

Zondag 7 november

Ook vandaag wil Fluffy onmiddellijk terug naar de living als ze Snowy ziet aanstormen maar ze is toch niet meer geïrriteerd, d.w.z. ze "kwispelt" niet meer. Zij dwingt dadelijk dominantie af en Snowy geeft toe maar ik betrap hem weer op het opeten van Fluffy's snorharen. Zij lijkt er niet om te geven maar hier kom ik toch even tussenbeide om te corrigeren: ik verplaats Snowy enkele centimeters. Vandaag wordt er niet gespeeld en ik lijk ook niet meer te bestaan. Er wordt heel wat afgesnuffeld maar als Fluffy dominantie probeert af te dwingen, loopt Snowy in eerste instantie weg om 1 minuut later toch toe te geven. Misschien is hij wel minder onderdanig omdat ik hem veel borstel en pluk. Hij is zo fel aan het verharen dat het nodig is, maar ik merk dat hij naar mij toe ook wat dominanter wil worden. Na 10 minuten scheid ik hen weer en dan zoeken ze elkaars contact nog meer op dan gisteren, Snowy knaagt zelfs weer even aan de tralies. Daarna valt het ook op dat ze beiden veel speelser en levendiger zijn, ook al zijn ze niet samen.
Als ik Snowy opnieuw op de weegschaal zet, schrik ik wel even: 1 kg! En ik die dacht dat mijn ventje zou achterblijven!

Maandag 8 november

Fluffy voelt zich echt niet op haar gemak als de keuken afgesloten is. Als ze alleen is, wil ze nog met het speelgoed spelen maar zodra Snowy komt aangehuppeld, "kwispelt" ze weer en wil ze weglopen. Als dat niet lukt, dwingt ze weer dominantie af, Snowy stribbelt niet meer tegen en begint dadelijk te likken.
Als hij aan haar kontje wil snuffelen, draait Fluffy zich vliegensvlug om en steekt haar kopje weer onder Snowy in, van haar kontje moet je afblijven! Snowy knabbelt weer enkele snorharen af, ik roep gewoon heel hard zijn naam en hij stopt onmiddellijk, alsof hij weet dat hij iets doet wat niet mag.

Dinsdag 9 november

Ook vandaag verandert er niet veel, Snowy knabbelt gelukkig niet meer aan Fluffy's snorharen, is veel speelser en wil eigenlijk niet meer constant likken. Fluffy is echter niet in de speelstemming en wil gelikt worden. Ik word genegeerd maar dat is goed natuurlijk. Zodra ze terug gescheiden zijn, zoeken ze mekaars contact veelvuldig op. In Fluffy's geval denk ik dat het meer te maken heeft met het feit dat zij in de keuken wil spelen dan met Snowy. Fluffy accepteert blijkbaar wel dat de keuken gedeeld territorium is, maar ik hou mijn hart vast wanneer Snowy weer in de living mag.

Woensdag 10 november

Ah, eindelijk wat vooruitgang en actie vandaag! De samenkomst begint zoals gewoonlijk: Snowy die aan Fluffy's kontje ruikt en zij die dominantie afdwingt. Dan loopt Fluffy weg om te spelen met Snowy's speelgoed, ze negeren elkaar even. Vervolgens springt Fluffy op Snowy's doos, die dan niet goed weet wat doen. Eerst komt hij wat verward naar mij gehuppeld, dan loopt hij toch naar Fluffy. Zij heeft weer iets anders interessant gezien: het ballenbad! Ze springt erin en begint te spelen, Snowy loopt naar zijn favoriete speelplaats: het groentekarretje. Als hij terug contact zoekt met Fluffy maakt hij weer vreugdesprongetjes, zij staat er enkel maar naar te kijken. Ze neemt nog eens een kijkje in zijn doos en loopt dan naar... Snowy's kooi... en springt er pardoes in! Ze doet er ook een plasje (heel waarschijnlijk een territoriaal plasje), Snowy kijkt aanvankelijk alleen maar toe en springt er dan bij. Zo groot is die kooi niet dus het zit al vlug heel vol. Ze knabbelen gezamenlijk aan hooi, dat gaat goed! Bekijk de foto's maar! Morgen mogen ze 2 x 10 minuten bij elkaar.

Donderdag 11 november

Vandaag zijn ze dus 2 x 10 minuten bij elkaar geweest en als het zo goed blijft gaan, ben ik héél blij.
Ik heb de indruk dat ze in de voormiddag rustiger zijn dan 's avonds. Hoewel Fluffy toch de weg naar Snowy's "slaapstoel" gevonden heeft. Deze voormiddag deed Snowy niets anders dan Fluffy's kopje wassen. 's Avonds daarentegen zijn ze allebei veel speelser. Fluffy springt op de doos, Snowy komt even kijken maar dan negeren ze mekaar voor enkele minuten en spelen ze ieder met een eigen stuk speelgoed. Snowy komt nog even naar mij gehuppeld om dan toch naar Fluffy te lopen, die ondertussen alweer in de doos zit. Hij wast haar snoet zelfs door het "venstertje" en op een gegeven moment duwt hij zijn kopje onder het hare in, zij laat het nog toe ook! Dat is goed! Ze likt hem nochtans niet terug maar voor Snowy is het genoeg om alweer vreugdesprongetjes te maken. De 10 minuten eindigen met beide konijnen die in de doos spelen, helaas te donker om een foto te maken, maar geloof me op mijn woord: een heel mooi zicht!

Vrijdag 12 november

Deze voormiddag is eigenlijk gelijk aan gisteren, er wordt niets anders gedaan dan gelikt. 's Avonds spelen ze al wat meer tussen het gelik door en nu hebben ze elkaar zelfs 3 minuten aan één stuk genegeerd! Ieder ging gewoon zijn eigen weg: wat spelen, wat huppelen, wat snuffelen... Als ze terug gescheiden zijn, merk ik deze veranderingen in hun gedrag op tegenover enkele weken geleden: Snowy wordt er elke keer vrolijker van en ook Fluffy heb ik in lange tijd niet meer zo actief, levendig en speels gezien. Jammer dat haar snorharen wat gekortwiekt zijn maar tot nu toe voelt ze zich toch niet bedreigd wat territorium betreft.

Zaterdag 13 november

Ook deze voormiddag is Snowy degene die Fluffy begroet, omgekeerd nooit. Fluffy loopt ook deze keer weg en als dit niet lukt dwingt ze weer dominantie af. Ze is niet bang maar eerder geïrriteerd door de aanwezigheid van dat drukke mannetje. Hij komt vaker naar mij gehuppeld als ik toezicht hou en Fluffy schijnt dat wel okee te vinden, ze reageert er totaal niet op. 's Avonds verloopt bijna hetzelfde als voormiddag behalve de laatste 4 minuten, dan negeren ze elkaar en gaan ze elk apart spelen. Snowy maakt nog meer vreugdesprongetjes als anders. Als hij terug naar Fluffy huppelt, krijgen ze een beloning in de vorm van witloof, dat ze gezellig samen opsmikkelen. Is het geen geweldig zicht?

Zondag 14 november

Op het moment dat ik Snowy uit de kooi laat, gaat hij Fluffy vlug begroeten en dan gaan ze ieder hun eigen weg. Waarom weet ik niet maar Fluffy dropt keutels voor haar oude slaaphokje (waar ze al bijna 3 jaar niet meer in past). Vervolgens springt ze in Snowy's kooi om te plassen, keutelen en om op zijn slaaphok te springen: amai wat kan een kooi klein zijn! Dan begint ze Snowy's resterende brokjes nog te eten, Snowy doet gretig mee. Alleen de laatste minuut wil Snowy Fluffy's snoet wassen. Na de scheiding zie ik iets wat ik al zeker een jaar niet meer gezien heb: Fluffy maakt vreugdesprongetjes en crosst door het huis als een bezetene! Ze is ook niet meer zo aanhankelijk naar mij toe.

Maandag 15 november

Wederom is Snowy niet in een knuffelstemming, Fluffy gaat in het ballenbad spelen, Snowy in de groentenkar. Vreemd is wel dat Fluffy totaal geen interesse heeft in haar eigen ballenbad, blijkbaar is het gras elders echt groener. Als Snowy langs mijn voet komt zitten, kijkt Fluffy even op maar blijft gewoon verder spelen. Snowy zit op zijn doos zich op zijn gemakje te wassen, Fluffy komt even kijken en krijgt een likje. Het nieuwe is er nu van af en ze hebben blijkbaar beiden geaccepteerd dat ze met elkaar moeten gaan leven. Vanaf nu drijf ik de frequentie op tot 3 x 10 minuten.
Vanavond wordt er afwisselend gespeeld en geknabbeld, soms apart, soms samen. Snowy heeft er echt geen moeite mee om zijn speelgoed, kooi of eetbakje te delen.

Na een telefoon met Ann Vorstenbosch besluiten we binnen enkele dagen de tijdsduur te verlengen tot 20 minuten, om te eindigen met 3 x 30 minuten per dag. Als de sleur er dan een beetje begint in te komen, moet ik langzaamaan speeltjes van Fluffy meenemen naar de keuken zodat zij ook leert wennen aan het idee dat ook zij moet gaan delen. Op die manier leert Snowy wellicht ook hoe het er aan toe zal gaan in de living. Als alles op schema verloopt zal het ergens tegen einde volgende week tijd zijn om Snowy in de living te laten.

Dinsdag 16 november

Ah, wat was dit vanmorgen een mooi beeld! Kort maar mooi! Net op het einde van de eerste 10 minuten wurmt Snowy zich in een hoekje tussen de kast en muur. Dat doet hij wel vaker en het lijkt me zo krap zitten maar hij schijnt het fijn te vinden. Fluffy kijkt nieuwsgierig wat hij daar zit te doen, hij legt zijn kopje tegen de grond (dwingt dus dominantie af) en Fluffy likt hem 1x over zijn kopje! Het is een heel bescheiden begin maar het is er één!
In de avond wordt het op aangeven van de dieren 2 x 20 minuten, vroeger dan voorzien maar ja, het ging zo goed. Ze amuseren zich zowel samen als apart, er wordt veel minder geknuffeld maar veel geknabbeld en gespeeld. Snowy zoekt meer mijn gezelschap op dan Fluffy en als ik Snowy in de kooi zet, wil Fluffy erbij! Als we allebei weg zijn, knaagt Snowy weer aan de tralies.

Woensdag 17 november

Ik probeer vandaag ook telkens 20 minuten te halen en op het eerste zicht verloopt alles zoals de laatste dagen: Fluffy loopt Snowy straal voorbij, springt in zijn kooi en duikt met haar kop in zijn eetbak. Snowy huppelt wat verveeld rond. Als Fluffy uit de kooi komt wil ze natuurlijk gelikt worden maar Snowy is meer geïnteresseerd in haar kontje, hij snuffelt er constant aan. En als er nu iets is waar zij absoluut niet tegen kan... Zij draait zich voortdurend om en plots... rijdt Snowy op haar kopje! 4 x na elkaar!
Ik weet niet of dit dominantiebepaling is of toch nog wipgedrag te wijten aan overblijvende hormonen. Fluffy stelt het in ieder geval niet op prijs en knort weer even. Ik hoop dat het wipgedrag maar een fase is maar ik vrees eigenlijk van niet. In dat geval zullen ze toch gescheiden moeten blijven want ik heb geen zin in een konijn dat constant schijnzwanger is! Fluffy is namelijk te oud om nog te steriliseren.
Wat mij ook nog opvalt is dat Snowy's urine sterker ruikt de laatste dagen, sowieso moet ik de plashoek nu dagelijks verversen want Fluffy plast er ook in.

Donderdag 18 november

De eerste 20 minuten verlopen toch al minder chaotisch dan gisteren. Snowy wast Fluffy's kopje maar rijdt niet meer op haar. Zodra Fluffy de kans krijgt, springt ze in Snowy's kooi op zoek naar het eetbakje... dat ik eruit genomen heb! Er zat nog teveel voer in en ik wil geen superdikke Fluffy en magere Snowy hebben. Ze blijven voor de rest apart spelen.
De tweede 20 minuten waren eigenlijk nutteloos. Ik ben de hele namiddag weg geweest en toen ik thuiskwam, vond ik al dat Snowy wat suf was. Ik had ook wat plattere keutels gevonden. De hele tijd heeft hij op zijn doos liggen suffen, er was geen leven in te krijgen, ook niet door Fluffy. Ik besluit dan maar om vandaag geen 3 sessies te doen en Snowy wat rust te gunnen. Verder krijgt hij ook geen groente of fruit vandaag, wel brandnetelhooi en een wilgentak. 3 uren later loopt er toch weer een levendig ventje rond en lijkt hij uit zijn dip te zijn. Morgen is hij hopelijk nog beter.

Vrijdag 19 november

Vandaag voelt Snowy zich toch al heel wat beter en in de voormiddag wordt er heel wat gehuppeld en gespeeld. Maar Fluffy's interesse beperkt zich maar tot 1 voorwerp: Snowy's eetbak! Ze loopt hem gewoon straal voorbij! 's Avonds hoor ik Fluffy even knorren als Snowy aan haar kontje snuffelt, op dat moment is zij net aan het eten uit Snowy's bakje. Het lijkt wel of hij het begrijpt want hij springt plots op zijn slaaphok en dan vlug naar buiten. Hij probeert nog een paar keer te rijden maar Fluffy laat dat niet toe, ze loopt weg of draait zich om. Voor de rest negeren ze elkaar eigenlijk.

Zaterdag 20 november

Hm, dat was een heel rare dag vandaag en ik weet niet wat ik ervan moet denken. Alles ging zoals gewoonlijk, Fluffy heeft totaal geen interesse in Snowy maar wel in zijn eetbak. Omdat zij echt wel dik genoeg is, neem ik deze weg voordat zij er erg in heeft. Wat er dan gebeurt is het vreemde: ze zitten allebei in zijn kooi en plots legt Fluffy haar kin op zijn rug. Om te markeren of te bijten? Dan lijkt ze aanstalten te maken om hem te bespringen en hier kom ik even tussen. Ik til de tralies van de kooi op zodat Snowy weg kan want die zat in een hoekje gedrumd. Misschien niet de juiste beslissing maar 2,800 kg die amper 1 kg berijdt... het lijkt mij niet gezond voor Snowy's rugje. Het lijkt wel alsof ze hem wil verjagen uit zijn eigen kooi. Daarbuiten negeren ze mekaar of is Snowy de onderdanige. Hij zoekt meer en meer mijn gezelschap op i.p.v. dat van Fluffy.

Zondag 21 november

Vandaag probeer ik het 30 minuten vol te houden en dan zie je toch een heel ander gedragspatroon. Waar ze in het begin 10 minuten met elkaar bezig zijn, negeren ze elkaar veel meer nu. Het eerste wat Fluffy doet is nog steeds Snowy's kooi inspringen maar na 10 minuten is dat ook al niet meer interessant. Ze huppelt naar mij toe en ploft lekker neer aan mijn voeten. En dan zie je het grote verschil in temperament tussen die twee. Ondanks zijn castratie is Snowy toch nog een stuk actiever dan Fluffy, wat logisch is gezien de leeftijd, soort enz. Snowy huppelt voortdurend rond en komt zomaar aan Fluffy's kontje likken! Dat laat ze natuurlijk niet toe en dwingt dadelijk dominantie af. Snowy heeft echter geen zin en huppelt vrolijk verder, Fluffy volgt hem tot als hij in een hoekje gedreven wordt. Hij geeft nog altijd geen duimbreed toe en Fluffy raakt gefrustreerd door dit drukke mannetje dat haar geen aandacht wil geven. Ze geeft hem een lichte knauw aan zijn kopje/oor, dat kan ik niet goed zien. Hij ziet toch een ontsnappingsroute (onder de verwarming door) en is echt niet van plan om Fluffy haar zin te geven. De 30 minuten zijn toch om en ik scheid hen weer. Fluffy is daarna superlevendig, het zotte beest racet het hele huis door!

Maandag 22 november

Fluffy's interesse beperkt zich nog altijd tot Snowy's kooi en als hij er nog in zit wordt hij op niet zachtzinnige wijze verwijderd! Hij krijgt een beet op zijn rug zodat zij haar gang kan gaan! Dan kijf ik op haar! Bij Snowy is het nu duidelijk wat hij wil: als wij allemaal bij hem in de keuken zijn (Fluffy, mijn vriend en ik) begint hij aan de tralies van de afscheiding te knagen! Hij wil naar de living! Nog even geduld ventje! 's Avonds lijkt Fluffy de drukte wat beu te zijn en ze ploft neer voor de afscheiding. Ik weet alleen niet of dit nu een uiting is van "op haar gemak zijn" of arrogantie, zo van: "jij kan me lekker niks schelen." Het duurt echter maar een paar seconden, dan is Snowy alweer daar om aan haar poep te likken. Ze laat duidelijk merken dat ze er niet van gediend is, ze vliegt recht en bijt hem in de rug en blijft vasthouden, zelfs als hij wegloopt. Weer kijf ik op Fluffy maar Snowy schijnt er in ieder geval niets van te voelen. Hij probeert ook weer op haar kopje te rijden en dan volgt een heuse jacht, die na 1 minuut gelukkig al voorbij is. Daarna zijn de gemoederen bedaard, als ik nieuw speelgoed neerleg, vergeten ze elkaar even.

Dinsdag 23 november

Fluffy huppelt steeds vaker naar de keuken en gaat dan zelfs voor de afscheiding zitten of liggen, Snowy doet hetzelfde. Als ze samen zijn, verjaagt Fluffy Snowy bijna overal, hij kan nergens meer op zijn gemak zitten. Ze dwingt constant dominantie af maar - zoals je op de foto kan zien - Snowy geeft niet meer altijd toe. Dat werkt blijkbaar frustererend voor haar en ze kan het ook niet meer verdragen als hij dicht bij mij wil zijn. Toch gaat ze - schijnbaar op haar gemak - voor zijn kooi liggen.

Woensdag 24 november

Om de aandacht af te leiden, neem ik voor de eerste keer iets van Fluffy mee, in dit geval haar tapijtje. Ze heeft dit heel goed gezien en toch springt ze dadelijk in Snowy's kooi. Dat hij uitvoerig haar tapijtje besnuffelt, lijkt haar niet te deren. Ook als hij er heel druk in aan het graven is, legt ze zich gewoon op haar gemak neer. Toch jaagt ze nog steeds achter hem aan met geheven staart, waar hij ook zit. Als ik niet was tussengekomen, had hij waarschijnlijk al een beet in zijn oor gehad. Ik heb hier 2 theorieën over:
- of ze heeft van de keuken "haar" territorium gemaakt (wat Snowy ook toeliet) en daarom wil ze hem nu verjagen en het zich volledig toe-eigenen.
- of ze is zo gefrustreerd dat ze geen aandacht meer krijgt van Snowy en boos omdat hij de dominantie wil overnemen.
Een konijn dat met geheven staart loopt, is opgewonden maar dat hoeft niet per se sexueel te zijn.
In ieder geval weet ik dus echt niet hoe ik deze signalen moet interpreteren. Snowy trekt er zich in ieder geval zeer weinig van aan en doet gewoon waar hij zin in heeft. Hij is alleen soms zo dom om te blijven zitten want hij denkt dat hij een likje gaat krijgen van Fluffy.

Donderdag 25 november

Omdat ik niet weet hoe ik Fluffy's en Snowy's gedrag moet interpreteren, bel ik Ann Vorstenbosch nog eens op voor advies. Zij denkt ook dat de tweede theorie de meest voor de hand liggende is en daarom raadt ze mij aan een stap terug te doen. D.w.z. terug naar 2 x 20 minuten per dag en even geen spulletjes van Fluffy meer meenemen. Als dit effect heeft, zijn we te vlug gegaan; als er geen verandering komt, gaat het waarschijnlijk te traag naar Fluffy's zin en moet Snowy zo vlug mogelijk naar de living komen.
Ann drukte me ook op het hart dat ik moest proberen om niet tussenbeide te komen, tenzij er een hardnekking gevecht uitbreekt. Maar ik moet hen dit alleen laten oplossen, alleen zo geraken de geschillen tussen die twee opgelost.
Voor dit telefoontje plaatsvond, heb ik hen echter nog 30 minuten samen gelaten met Fluffy's doos en dit was het resultaat. Fluffy vindt het schijnbaar niet erg dat ze haar speelgoed moet delen en Snowy markeerde natuurlijk alle hoekjes met zijn kin. Voor alle duidelijkheid: er wordt nog altijd gejaagd, zonder te bijten weliswaar.

Vrijdag 26 november

Fluffy houdt er niet van dat de afscheiding wordt gezet als zij in de keuken is, het is net alsof zij dan controle verliest. Als ik de afscheiding weer wegneem, vertrekt ze toch niet dadelijk naar de living, zij heeft precies het gevoel "opgesloten" te zitten.
Vandaag ging het ietsje beter. Als Fluffy weer - zeer opdringerig - haar kopje onder Snowy dwingt, begint hij haar toch te wassen. Op het moment dat hij stopt, dringt zij terug aan en loopt hij weg... en dan begint het jachtspelletje weer opnieuw. Ik hou mijn mond en observeer alleen maar, met de plantensproeier toch achter de hand. Snowy loopt thans niet de longen uit zijn lijf, hij is sneller dan Fluffy en hij weet het! Na 15 minuten afwisselend jagen - rusten - jagen, ploft Fluffy vermoeid en hijgend aan mijn voeten neer... en Snowy ook! Om de 20 minuten met een fijn gevoel af te sluiten, geef ik hen allebei een stukje appel dat ze zonder problemen naast elkaar opsmikkelen.

Zaterdag 27 november

Alles blijft eigenlijk bij het oude. Van zodra Snowy geen aandacht meer aan Fluffy schenkt, wordt zij kwaad en begint ze te jagen. Toch zoeken ze mekaar op aan de afscheiding. Ik heb met Ann Vorstenbosch afgesproken dat zij woensdag langs komt om Snowy in de living te laten. Zij denkt dat de tijd er rijp voor is, ondanks de geschillen. Ze vermoedt dat er ergens iets te snel gegaan is naar Fluffy haar zin maar ook zij moet gaan leren dat ze niet altijd aandacht kan krijgen. Het is misschien ook een kwestie van tijd en wennen. In ieder geval hebben ze in de living een grotere ruimte ter beschikking en zijn er dus ook meer vluchtroutes en rustplaatsen.

Zondag 28 november

Als Fluffy geen aandacht krijgt van Snowy komt ze die bij mij zoeken, ze is plots veel aanhankelijker. Dan ploft ze neer aan mijn voeten met de ooropeningen strak naar voren gericht, erg ontspannen kan je dat niet noemen. Als Snowy dan voorzichtig komt snuffelen, wil ze haar kopje weer onder hem induwen maar hij loopt nog steeds weg. Hopelijk biedt de grotere ruimte ook wat meer ademruimte.

Maandag 29 november

Niet veel verandering in de huidige situatie. Ik zet hen nog steeds 2 x 20 minuten samen en soms gaat het goed, andere keren dan weer minder. Het dominantieprobleem lijkt zelfs te verergeren. Fluffy begint keutels te droppen in de keuken en Snowy heeft mij 1 keertje (zachtjes) gebeten omdat hij niet wilde dat ik mijn hand onder zijn borstje legde.

Dinsdag 30 november

Vandaag is Snowy exact 6 maanden hier! En morgen wordt het een grote dag, dan mag hij eindelijk weer eens bij ons in de living komen! Hopelijk accepteert Fluffy dit en begint ze niet opnieuw haar territorium te markeren en verdedigen zoals vroeger. Want zoals het er nu aan toegaat in de keuken, is niet veelbelovend; maar misschien is de ruimte ook te beperkt. In ieder geval is Fluffy van de ene dag op de andere plots weer niet meer zo aanhankelijk en volgzaam naar mij toe maar dat is natuurlijk heel goed.
Ik ben eens benieuwd wat Ann Vorstenbosch er morgen van zal vinden.