Vrijdag 1 oktober

Fluffy is even plots gestopt met keutelen als ze begonnen is, vreemd toch. En ineens eet ze ook weer goed. Toen ik meeltorretjes in de vorige zak voer gevonden had, ben ik even gestopt met dat merk. (ik geef 2 merken gemengd). Nu geef ik dit opnieuw en madam is weer blij! Ze is nog altijd levendig maar ziet er weer wat ronder uit. Snowy is nog altijd zijn eigen zotte zelf en zijn gewicht blijft nog steeds stabiel, ondanks dat hij eet als een paard!

Zondag 3 oktober

Hm, ik denk dat Snowy mijn telefoontje naar de dierenarts begrepen heeft. Ik heb een afspraak voor castratie gemaakt op 11 oktober. Gisteren heeft mij 2 keer besproeid, de eerste keer kon ik nog net wegspringen, de tweede keer heb ik mijn broek mogen wassen. Fluffy eet nog altijd goed en komt weer heerlijk knuffelen. Vreemd is wel dat Fluffy soms weer keutels dropt.

Dinsdag 5 oktober

Gisteren was het werelddierendag (voor wie het nog niet wist). Alsof ze hier nog niet genoeg verwend zijn, krijgen ze extra knuffels, een extra snoepje en extra veel aandacht. Ondanks dat Snowy mijn broek nog altijd volsproeit en Fluffy af en toe keutels dropt. En wat meer is (hoewel dit niets met de konijntjes te maken heeft): mijn Mocca heeft de eerste prijs in een fotowedstrijd gewonnen! Ik ben apetrots!

Vrijdag 8 oktober

Snowy maakt het bont! Hij heeft me 3x op een kwartier tijd ondergesproeid! Ik zou bijna zeggen dat ik uitkijk naar de castratie (maar dat is niet zo). In ieder geval blijft zijn gewicht stabiel de laatste week, dus nu zal hij wel echt volgroeid zijn. Ik denk dat Fluffy af en toe keutelt omdat Snowy zoveel sproeit, nochtans denk ik dat alles goed opgeveegd is, maar heel zeker weet ik het niet.

Zondag 10 oktober

Wat kunnen konijnen toch voor verrassingen zorgen. Geloof het of niet: nu eten ze allebei WEL wortels! Fluffy dus voor de eerste keer sinds 3 jaar (!) en Snowy begon ineens ook gretig te eten. Deze morgen rook hij wat vreemd, ik was al bang dat hij diarree had net voor zijn castratie maar dat was gelukkig niet zo. Hij weegt nu ca. 890g. Morgen is het D-day...

Maandag 11 oktober

Na een vrijwel slapeloze nacht (ja, ik maak me zorgen!), brengen we Snowy om 9u. naar de dierenarts. Hij heeft gegeten en gedronken zoals gewoonlijk dus dat zit al goed. In de auto is hij banger dan ik verwachtte, misschien omdat hij niet in zijn transportbox maar zijn eigen kooi zat. Om 11u. bel ik voor de 1ste keer en dan blijkt hij al met zijn pootjes te trekken: een teken dat de verdoving aan het uitwerken is. Om 12u. bel ik nogmaals en dan is hij al rechtgekrabbeld maar toch nog suf want hij valt soms om. Hij zit lekker onder een warmtelamp en tussen warmwaterkussentjes en ze gaan regelmatig naar hem kijken, hij wordt er heel goed verzorgd! Om 16u. mag ik hem dan (eindelijk!) gaan halen en als hij ons ziet en onze stemmen hoort, begint hij rond te scharrelen en wat hooi te eten. Hij heeft daar al antibiotica en een pijnstiller gekregen.
Thuisgekomen zetten we hem op zijn vertrouwde plaatsje en hij springt dadelijk uit zijn kooi om alles te verkennen en dan neer te ploffen op zijn doos. Hij is wel heel onrustig, ligt voortdurend op andere plaatsen en blijft niet naast zijn warmwaterkruik liggen. Als ik hem na enkele uren een half blaadje witloof en een stukje appel onder zijn neusje hou, eet hij het meteen op! Hij trilt nog fel en daarom besluiten we hem toch nog een druppel Metacam (=pijnstiller) te geven, anderhalf uur daarna is hij al een stuk opgeknapt. Hij huppelt even rond, drinkt weer uit zijn flesje en eet wat hooi. Zelfs het rozijntje voor het slapengaan (is een vast ritueel) neemt hij gretig aan. Dan volgt een welverdiende nachtrust - voor ons beiden. Voor meer details over de verzorging achteraf, kijk bij ziektes.
Fluffy lijkt hem helemaal niet te missen, Mocca daarentegen heeft precies in de gaten dat er wat scheelt, ze wordt 's morgens nog enkele keren wakker en komt nieuwsgierig kijken. Hetzelfde doet ze als we om 16u. terug zijn met Snowy.

Dinsdag 12 oktober

Fluffy durft om de een of andere reden niet meer de keuken in. Misschien omdat Snowy vreemd ruikt? Tralieknagen is er nog niet bij maar toch springt Snowy dadelijk uit de kooi als ik ze openmaak. Ik geef hem een propere handdoek om op te liggen en wat doet hij? Eraan sabbelen en erin graven! Zot beestje! Ieder half uur ga ik hem knuffelen en wat eten onder zijn neus steken en het werkt! Hij eet niet veel maar toch enkele brokjes, wat strootjes, wat witloof... Ik zie dat hij ook keuteltjes produceert én hij eet zijn blindedarmkeutels op, ook niet onbelangrijk!
Namiddag lijkt hij opnieuw in een dip te komen en net als ik hem een zakje Science Recovery (dwangvoeding voor herbivoren) wil klaarmaken, lees ik dat het o.a. veel luzerne bevat.
Laat ik nu net verse luzernemunten gekocht hebben! Ik schotel hem rond 15u30 zo eentje voor en hij begint onmiddellijk te knabbelen! Om daarna niet meer te stoppen! Hij blijft bijna ononderbroken hooi, luzerne en groenten eten!

Woensdag 13 oktober

Wat een vooruitgang vandaag! Wat de meeste mensen zeer vervelend vinden, is op dit moment het mooiste geluid dat ik kan horen: tralieknagen! Mijn ventje is weer terug! Hij huppelt weer vrolijk rond en kijkt terug helder uit zijn oogjes. Hij valt nog steeds niet zijn brokjes aan zoals gewoonlijk maar hij eet er toch geleidelijk aan van. Blijkbaar kan hij ook weer hooi aan zijn poep verdragen want hij huppelt de kooi door i.p.v. op zijn handdoek te plassen. Het enige wat mij een beetje verontrust, is dat ik denk dat hij aan zijn draadjes trekt/knabbelt. Gisteren waren ze niet zichtbaar, vandaag wel. Het zijn wel draadjes die vanzelf oplossen maar hij zou er toch vanaf moeten blijven. Tot nu toe zie ik echter nog geen losgetrokken draadjes.

Donderdag 14 oktober

Snowy's back!!! Hij eet weer zoveel als vroeger, maakt weer vreugdesprongetjes, springt weer overal op en onder... kortom, hij is terug de oude! Zijn hormonen zijn duidelijk nog niet afgenomen want als hij Fluffy ziet, gaat zijn staartje nog altijd de lucht in. Fluffy heeft trouwens meer interesse voor zijn speelgoed dan voor hem. Ik ontsmet zijn wondjes nog iedere dag maar ze zien er al veel minder gezwollen uit.

Zaterdag 16 oktober

Hoezo, gecastreerde konijnen worden rustiger? Wel, Snowy niet hoor! Integendeel, hij heeft iets nieuws gevonden: op de keukenstoelen springen en zich daar verstoppen. Hij was 20g afgevallen maar die zijn er ondertussen alweer terug bij. Fluffy is opvallend aanhankelijker geworden terwijl er eigenlijk niets veranderd is. Het zal met de herfst te maken hebben, lekker knusjes bij baasje gaan liggen, en baasje klaagt niet!

Maandag 18 oktober

De voordelen van castratie worden langzaam zichtbaar. Snowy sproeit al een week niet meer en de vervelende gewoonte om overal keuteltjes te droppen is ook verdwenen. Fluffy daarentegen dropt ineens weer wel keutels als ik in de keuken ben en zij niet bij mij kan. Ze is weer zó aanhankelijk geworden.

Woensdag 20 oktober

Jammer genoeg worden ook de nadelen van de castratie zichtbaar: Snowy is veel rustiger dan tevoren, knaagt niet meer zoveel aan de tralies en ligt meestal rustig neer. De vreugdesprongetjes zijn er nog wel maar ze zijn schaarser geworden. Ik weet niet waarom maar Fluffy wordt met de dag aanhankelijker, dat was echt niet de bedoeling en is ook niet wenselijk als ik haar binnenkort met Snowy terug wil koppelen.

Vrijdag 22 oktober

Fluffy doet weer meer moeite om bij Snowy te komen maar die beantwoordt haar groet door haar snorharen uit te trekken! Fluffy dropt opnieuw keutels rond Snowy's kooi en dat is lang geleden! Maar het is geen goed teken voor de op stapel staande koppeling. Snowy's sexuele interesse in Fluffy lijkt nu eindelijk af te nemen.

Zondag 24 oktober

De dierenarts had mij gezegd dat dit kon gebeuren en het is ook zo: Snowy is nog wat bijgekomen na zijn castratie, mijn kleine ventje weegt nu exact 900g ! De castratie is nu 2 weken geleden en ik probeer even bij Snowy te komen met mijn pantoffels waar Fluffy's geur op hangt. Zijn staartje gaat nog wel de lucht in maar niet meer zo fel. Fluffy is nog altijd superaanhankelijk.

Maandag 25 oktober

Zoals gewoonlijk 's morgens lummelt Fluffy rond Snowy's kooi en wat denk je? Zijn staartje gaat niet meer de lucht in, sterker nog: hij negeert haar compleet! Dan ook nog eens de test gedaan om bij hem te komen met "Fluffypantoffels" en deze keer wordt er alleen maar uitvoerig gesnuffeld! En maar voor beperkte tijd, na enkele minuten verliest hij al alle interesse! Fluffy's favoriete luierplaats blijft tussen mijn voeten en het keuteldroppen is ook weer zo plots gestopt als het begonnen is.

Dinsdag 26 oktober

Vandaag heb ik sedert lange tijd opnieuw contact opgenomen met Ann Vorstenbosch om het koppelingsplan te bespreken. Zij stelt voor om hen weer bij elkaar te brengen op wat nu gedeeld territorium is: de keuken. Terwijl Snowy nog in de kooi zit, moet ik Fluffy naar de keuken brengen/leiden, de afscheiding terug zetten zodat Snowy niet naar de living kan en hem vervolgens uit zijn kooi laten.
Ik mag Snowy's speelgoed laten staan, op voorwaarde dat ik Fluffy er een week op voorhand aan laat wennen zonder dat zij het speelgoed markeert met urine/keutels. Ik moet hen 1x/dag 10 minuten laten begaan en zo weinig mogelijk tussenbeide komen, behalve als Snowy teveel op Fluffy wil rijden, ik wil natuurlijk geen schijnzwangerschap! Fluffy mag ook in Snowy's kooi komen, als deze er niet inzit natuurlijk. Als alles goed verloopt, mag ik na 2 dagen het aantal keren per dag opdrijven tot 2x/dag. Gaat dit ook weer goed, wordt het aantal opgedreven tot meerdere malen, telkens onder toezicht vanzelfsprekend.
Na 1 week mag ik proberen het tussenschot weg te nemen terwijl ze beiden in de keuken zijn en dan afwachten wat er gebeurt. Gelukkig ga ik er niet alleen voor staan want Ann komt ook een oogje in het zeil houden. De grote oppervlakte van de living (10m x 5m) schijnt alleen maar een voordeel te zijn.
Ik ben benieuwd of de konijntjes zich ook aan deze afspraken willen houden.

Donderdag 28 oktober

Ik probeer Fluffy langzamerhand te laten wennen aan Snowy's speelgoed voordat ik hen opnieuw samenbreng. Tot nu toe schijnt het te lukken, ze markeert alles alleen met haar kin. Snowy vertoont steeds minder interesse in mijn pantoffels, dat is ook een goed teken. Fluffy zit trouwens weer veel voor de afscheiding maar dat heeft jammer genoeg niks met Snowy te maken, zij wil gewoon in de keuken gaan spelen. Nog even geduld... Voor alle zekerheid ga ik toch wachten tot 8 november om terug te koppelen.

Zaterdag 30 oktober

Fluffy went goed aan Snowy's speelgoed en om het nog wat interessanter te maken, wissel ik hun speelgoed uit zodat ze mekaars geur goed opnemen. Snowy heeft ook minder interesse in Fluffy. Als zij vroeger voor de afsluiting kwam zitten, zou hij er meteen naar toe rennen met geheven staartje, nu blijft hij gewoon liggen waar hij ligt. De castratie laat nog meer resultaten zien: Snowy weegt nu 950 g! Ik wist wel dat hij zou bijkomen maar niet precies hoeveel. Toch opletten dat zijn gewicht niet boven 1200 g uitkomt.