In Memoriam
Helaas komt er altijd een dag dat je afscheid moet nemen van je geliefde diertje.
Dit zijn vijf van mijn schatjes die al op de regenboogbrug zijn.
Misty ??/09/08 - 14/06/10
Op maandagavond 14 juni heeft Misty ons compleet onverwacht verlaten. We hebben het helemaal niet zien aankomen. Tot op het laatste moment at ze goed, woog ze hetzelfde, was ze actief en vrolijk... en plotseling is ze er niet meer. Zoals iedere dag volgde ze haar routine: ze stond op, ging drinken, zich wassen... En normaal gezien hoor ik dan tralieknagen, dan weet ik dat ze klaar is om uit de kooi te komen. Deze keer bleef het stil dus ik besloot te kijken waar ze bleef. En ik zie haar levenloos op haar verdieping liggen.
Ik ben me rot geschrokken en kon het de eerste uren niet eens geloven. Heb ook geen oog dichtgedaan die nacht. Ik vermoed dat ze een beroerte of hartaanval heeft gekregen, haar mondje stond wat scheef. Toch is ze heel vredig gegaan, ze lag heel ontspannen en het moet erg snel gegaan zijn. Men had me al gewaarschuwd dat deze kleur niet oud zou worden maar 1 jaar en 9 maanden is echt te vroeg. :(
Zou het toeval zijn dat 2 hamsters van mij (ook Donkey) die een blaasprobleem en mijt hadden, ook vroeg sterven? Ik denk dat ze van nature zwakker waren.
Voor haar is het goed dat ze niet geleden of gesukkeld heeft. Tot het laatste moment heeft ze geknuffeld, gespeeld, ze is niet kaal geworden of wat dan ook. Maar de leegte die ze bij ons achterlaat is immens, vooral omdat het zo plots gebeurd is, we waren hier totaal niet op voorbereid. Toch was ik de laatste weken veel foto's en filmpjes aan het maken. Voelde ik onbewust aan dat het niet lang meer zou duren of hield ik gewoon rekening met het feit dat ze ouder dan anderhalf jaar was? Ja, ze voelde wat knokiger aan, vooral haar borstbeentje maar dat is vrij normaal bij oudere hamsters.
Ik weet dat ze hier een prachtig leven heeft gehad, dat is een troost. Ze heeft zelfs nog in een supergrote kooi mogen wonen gedurende het laatste half jaar. Maar mijn hemel, dit doet pijn! Ik kan het maar niet geloven dat ze er niet meer is. Dat ik haar lieve roze neusje nooit meer zal zien. Haar vachtje niet meer zal voelen en ruiken. Haar niet meer kan knuffelen. Ik ben zo dankbaar voor alle mooie herinneringen die ze mij gegeven heeft maar waarom heeft ze mij zo plots verlaten? Mijn knaagdiertje dat haar naam altijd waarmaakte, niets bleef onaangeroerd bij Misty. Nooit meer kan ik haar immer olijk snoetje zien, iedere ochtend en avond keek ik er naar uit. En ze was zo ontzettend lief ! Hoewel ze een adhd-hamster was die nooit bleef stilzitten in je hand, liet ze zich wel graag aaien, zelfs terwijl ze at. Nooit een slecht humeur, altijd even vrolijk, je zag niet eens dat ze willig was. Wat ga ik dat lieve gezichtje missen, het gezichtje dat mijn hart deed smelten, iedere dag opnieuw. Ze is ongetwijfeld de meest tamme en fotogenieke hamster die ik ooit heb gehad. Altijd weer vond ze de perfecte pose met haar perfecte uiterlijk. Het mooie zwarte vlekje op haar borstkas, haar bijzondere kleur, haar neusje dat zo mooi contrasteerde met haar vacht...
Mijn mooie mollige Misty, waarom ben je niet langer gebleven? Ik had nog zoveel plannen en mis je verschrikkelijk. Gelukkig ben je niet alleen op de regenboogbrug. Je zult er beslist iedereen opvrolijken met je olijke snoet. Op een dag zien we elkaar weer, mijn lief meisje....
Shiny 19/06/06 - 06/09/08
Op zaterdag 6 september is Shiny vrij onverwacht naar de regenboogbrug vertrokken. De laatste tijd zag ik wel dat ze ouder aan het worden was, ze sliep erg veel en lang maar zo snel had ik het niet zien aankomen.
Tot de avond ervoor is ze nog steeds vrijwillig uit haar kooi gekomen, heeft ze in de ren gespeeld, zelfs nog losgelopen op de grond en dat ging nog met een hoge snelheid. De 2 laatste dagen zag ik wel haar ademhaling zwaarder en moeizamer worden.
Toen ik die bewuste morgen zag dat haar favoriete hapje – Olvarit – bijna onaangeroerd was, wist ik dat er iets mis was. Ze kwam nog op om te hamsteren maar haar oogjes en oortjes gaven aan dat ze zich niet goed voelde, ze wankelde ook wat en ging weer slapen.
Enkele uren later was ze op weg naar haar toiletje en daar is ze gewoon ineengezakt, waarschijnlijk een hartaanval of tumor. Ze lag in een wandelhouding en haar oortjes stonden nog mooi recht. Volgens mij wist ze zelf niet eens dat haar einde nabij was.
Dat is een troost voor mij, ze heeft absoluut niet geleden of gesukkeld, is geen enkele dag in haar leven ziek geweest en tot het laatste moment was ze nog erg bij de pinken.
Maar het besef dat ik nu haar mooie glanzende vachtje nooit meer zal kunnen zien, ruiken en voelen doet pijn. Ik mis haar verschrikkelijk en het is misschien niet eerlijk tegenover de andere hamsters die ik al gehad heb, maar ik vond haar de allermooiste.
Ze ontpopte zich van schrikachtige hamster tot lief, aanhankelijk en altijd even vrolijk.
En al haar unieke eigenschappen zal ik nooit vergeten. Ze heeft me zoveel mooie herinneringen gegeven.
Hoe we haar uit de schoen moesten trekken in de winkel want ze wou per se blijven slapen. Hier kreeg je haar ook met geen kanonschot wakker als ze vast sliep. Het veelvuldige uitrekken en geeuwen na het wakker worden. Het lieve geluidje dat ze bijna dagelijks maakte en haar de bijnaam ‘squeaky toy’ opleverde. Haar aparte gevlekte oortjes en hoe die alle kanten opdraaiden als ze alert was. Haar smekende blik met die priemende oogjes en lieve neusje als ze uit de kooi wilde. Hoe ze al haar speelgoed als obstakels zag en er rond liep i.p.v. ermee speelde. Enkel met loopwielen, -bollen en huisjes met 2 verdiepingen kon je haar een plezier doen. Hoe haar buis, washand, en trappetjes het iedere dag moesten ontgelden bij het ontwaken. Ze haalde zelfs de trap van de eerste verdieping op! De term ‘knaagvast plastic’ betekende niets voor haar, overal heeft ze knaagsporen achtergelaten. Zelfs op haar eigen vacht want ze had regelmatig korstjes door tegen die knaagsporen te slapen. Toen ik op een dag het dak van haar huisje door de kooi zag wandelen liet ze me denken aan een schildpad, ze was te groot geworden voor het huisje.
De laatste maanden van haar leven is ze nog ca. 30g bijgekomen tot ze 137g woog, zelfs na haar dood woog ze nog 134g.
Shiny is exact 2 jaar en 1 maand bij ons geweest en is ongeveer 2 jaar en 3 maanden geworden.
Ik mis je zo erg mijn lieve meid, de knuffels en kusjes op je kopje, jouw kleine handjes op mijn hand… Maar je bent in goed gezelschap op de regenboogbrug. Geef een knuffel aan de andere drie en ik weet dat je op mij wacht, ooit zullen we elkaar weer zien.
Mocca 01/12/03 – 08/04/06
Op de gezegende leeftijd van 2 jaar en 4 maanden heeft Mocca besloten naar de regenboogbrug te vertrekken.
Ze was de laatste weken hard achteruit gegaan en heeft nu rust gevonden.
Ze is mooi rustig vanzelf ingeslapen.
Maar wat zal ik je missen mijn kleine lieve meid, mijn beertje. Die lieve kraaloogjes die me zo smekend konden aankijken, jouw mooie warme vachtje met dat eigenwijze vlekje, die zachte oortjes als ik je op jouw kopje kuste, jouw zacht geurtje, die kleine pootjes op mijn vinger als ik je naar jouw speelbak bracht,…
Je bent zonder twijfel de aanhankelijkste en liefste hamster die ik ooit gehad heb. Altijd even lief, vrolijk en goedgehumeurd; iedere dag opnieuw.
Ik troost me met de gedachte dat je het hier heel fijn gehad hebt en dat je mooi oud bent kunnen worden zonder ook maar één dag ziek te zijn.
Ik ben je dankbaar dat je in mijn leven bent gekomen en dat je zo lang bij me bent gebleven.
Wat ik me altijd zal herinneren is jouw kracht, wat was je een dapper meisje.
Lieve Mocca, het ga je goed op de regenboogbrug.
Ik mis je verschrikkelijk maar ik weet dat we mekaar ooit weer zullen zien.
Voor altijd in mijn hart…
Donkey ?/05/02 - 21/01/04
 |
Donkey was een zeer klein mannetje toen ik hem kocht, hij was ongeveer 7 à 8 weken oud. Hij was een enorme slaapkop maar is altijd klein en licht gebleven, misschien was hij al zwak van bij zijn geboorte. Op de leeftijd van 1 jaar en 3 maanden kreeg hij een blaasonsteking die na 2 antibioticakuren zo goed als over was. Door zijn verzwakte weerstand kreeg hij echter ook nog schurftmijt en werd helemaal kaal. (Zie ook hier). Toen hij 1 jaar en 8 maanden was heeft hij de strijd verloren. Zijn lichaampje was 'op', dat zag je gewoon, hij was zo verschrikkelijk mager... Ook hem heb ik laten inslapen.
Lieve Donkey, soms is het net of je er nog altijd bent. |
Hammie ?/04/00 - 13/07/02
|
Haar heb ik geadopteerd van mensen die haar niet meer wilden verzorgen omdat zij een koppige bijtgrage hamster was, ze was toen ongeveer een half jaar oud. Hier aangekomen bleek zij een heel lief, karaktervol en adhd-diertje te zijn die mij niet één keer heeft gebeten. Ze was mijn eerste hamster in dit huis en was zo aanhankelijk, ze zat altijd bij me aan de ontbijttafel. Ze is hier heel gelukkig geweest en is op 2,5 jaar gestorven. Ik heb haar laten inslapen omdat ze longoedeem had en bijna niet meer kon ademen.
Lieve Hammie, ik zal je altijd missen.
|
Regenboogbrug
Aan deze kant van de hemel is een plaats die regenboogbrug heet.
Wanneer een geliefd huisdier overlijdt gaat het naar de regenboogbrug.
Er zijn weiden en heuvels voor onze speciale vrienden, zodat ze samen kunnen rennen en spelen.
Er is een overvloed aan eten, drinken en zonneschijn en onze vrienden zijn er gelukkig.
Dieren die ziek en oud waren worden weer gezond en sterk,
dieren die gewond of verminkt waren worden heel gemaakt,
zoals wij ze ons herinneren in onze dromen van dagen die voorbij zijn.
De dieren zijn blij en tevreden; er is maar een ding wat ze missen;
die speciale persoon waar ze zo aan gehecht waren, die ze achter moesten laten.
Ze spelen en rennen samen, maar de dag komt dat er één plotseling stopt en in de verte staart. De heldere ogen oplettend, het lijf trilt van verwachting.
Ineens rent hij van de groep weg, vliegend over het gras, dragen zijn pootjes hem sneller en sneller.
Hij heeft jou gezien en wanneer jij en je speciale vriend eindelijk weer samen zijn, omhelzen jullie elkaar in een vreugdevolle hereniging, nu verlaten jullie elkaar nooit meer.
De blijde kussen regenen over je gezicht, je handen strelen dat geliefde kopje en eens te meer kijk je in de ogen van je lieveling, die je zo lang hebt moeten missen, maar nooit bent vergeten.
En dan gaan jullie samen over de regenboogbrug.
Bron: auteur onbekend.
Naar boven
